1. Temas Aşaması
Temas aşaması, calcaneus’ un yanal sınırı üzerine topuk vuruşuyla başlar. Tibia içten döner ve ayak,
temas aşaması boyunca subtalar eklemde içe doğru basar. Temas aşamasının bitiminde metatarsallar
tamamen yüklenene kadar ayak medial olarak döndüğü sürece 5. metatarsal zeminle temas
eder. Temas aşaması, ayağı bir mobil adaptöre ve şok emme mekanizmasına çevirmek için tasarlanmıştır.

2. Orta duruş aşaması
Orta duruş aşaması ayağı bir mobil adaptörden sert bir seviye koluna çevirir. Bu aşama esnasında,
tibia dışarıdan döner ve ayak, ayağı itiş aşamasına hazırlayan subtalar eklemde dışa doğru basar.

3. İtiş Aşaması
İtiş aşaması topuk kalkışında başlar; topuk kalkmadan hemen önce subtalar eklem nötr
pozisyona yaklaşmalıdır. Burada ayağın ön ve arkası etkili parmak basışını sağlamak için birlikte kilitlenir.
Ayak , dış tibial dönüşüyle parmak yerdeyken içe basmaya devam eder.

Arka ayak hareketi
Subtalar eklemin hareketi normalde üçte iki supinasyon ve üçte bir pronasyondur. Hem pronasyon hem de
supinasyon triplanar hareketlerdir ve şu aşağıdakilerden oluşur;
Pronasyon: ters dönme, çekilme ve arkaya doğru bükülme
Supinasyon- içe dönme, yaklaşma ve aşağı doğru bükülme ( ayak baş parmağı)

Soldan sağa Supinasyon, nötr pozisyon, pronasyon

Normal ayak hareketi

Normal ayak hareketi 3-4 derece tibial varum açısıyla temsil edilir. Dikeyden 3-4 derecelik bir eğri oluşturur ve
hafifçe eğridir. Bu nedenle, ayak bacağa doğru nötr olarak hizalandığında, yere nötr bir içe dönük pozisyon meydana getirir.

Ayak-bacak biyomekanikleri

Biyomekanik Fonksiyonsuzluk
Biyomekanik fonksiyonsuzluk genelde iki faktöre bağlıdır;
A. Tibial Varum Faktörü
B. Biyomekanik Deformasyon faktörleri
Bu rehber, B. Biyomekanik deformasyon faktörlerinin neden olduğu biyomekanik fonksiyonsuzluğu kapsamamaktadır.

Aşırı Pronasyon
A) Tibial Varum Faktörü ve B) Biyomekanik Deformasyon Faktörleri için
en yaygın yan etki aşırı pronasyondur. Aşırı pronasyon genellikle bu kemik anormallikleri için semptomatik
bir durumdur. Subtalar eklemdeki aşırı pronasyon genellikle şunlara neden olur;

• Topuk kemiğinin ters dönmesi
• İç tibial dönme
• Kemer yapısının alçalması ve uzaması
• Aşırı medial ayak gerilmesi
• Aşırı yanal üst ayak duruşu
• Calcaneus üzerinde talusun medial plantar yer değişimi
• 1.metatarso-phalangeal eklem üzerinde aşağı ağırlık
  

Tibial Varum aşırı pronasyona nasıl neden olur

Tibial Varum’un yürüyüş devri üzerindeki etkisi

Normal ayak (A) 3-4 derecelik tibial varum açısıyla temsil edilir ve ayağın dış kenarı üzerinden yere vuruş
yapar. Ancak, ayak düz zemine yaklaşırken, zemin temasını sağlamak için subtalar eklemde aşırı derecede
içe doğru basarak dengeleme yapar (B). Eğer normal ayak tipi (A) doğal zemin gibi daha yumuşak bir yüzeye
basıyorsa, zemin ayak pozisyonunu karşılamak için çökecektir. Böylece bir ayak tabanlığına benzer aşırı
pronasyonu önleyen doğal bir ayak izi ortaya çıkacaktır. Plajda son yürüdüğünüzdeki ayak izinizi hatırlıyor
musunuz? Kum, doğal bir kama oluşturan topuğunuzun yanal vuruşu altında çökecektir. Böylece aşırı subtalar
eklem pronasyonunun meydana gelmesi önlenmiş olacaktır. Bunun için dengeleyici aşırı pronasyonun
en büyük nedeni, doğal olmayan sert düz zeminlerle birleşen doğal tibial varum açısıdır.

Ayak-bacak biyomekanikleri

Ön tibilias tendon (A) , yürüyüşün temas aşaması esnasında ön ayağın hızını kesmek için eksantrik
olarak büzülür.

Ancak, ön tibilias (B) , zemin temasını sağlamak için gerekli olan aşırı dengeleyici pronasyona bağlı olarak aşırı gerilme altında bulunur. Bu mekanizma genellikle , anterior tibilias tendonitis (anterior shin spilnt)
olarak adlandırılan durumla sonuçlanır ve ön bölme sendromunun gelişmesi üzerinde etkisi olabilir.

A. Yürüyüş devri esnasında, yere vurdukça ayak tarafından adapte edilen yanal içe dönük bir topuk vuruş
pozisyonu meydana gelir. Bu genellikle ayakkabınızın dış topuk kısmında doğal ayakkabı ile temsil edilir.

Yürüyüşün topuk vuruş aşaması genellikle şunlarla temsil edilir;

1. Subtalar eklemde supinasyon
2. Calcaneus’un inversiyonu
3. Dış tibial dönüş
4. Talus’un calcaneus üzerinde gerilmesi ve arkaya doğru bükülmesi

B. Tibia içe doğru döndükçe ve calcaneus üzerinde talus’ u çektikçe, subtalar eklemde pronasyonunun meydana gelmesine neden olur. Bu, iç tibial dönüşle çapraz mesafeyi arttırır ve talusun aşağı doğru bükülmesine olanak tanıyan calcaneus’ un ters dönmesine neden olur ve zeminden dikey mesafeyi azaltır.
Böylece, kemeri alçaltarak ve ayağı uzatarak şoku emer. Ancak, aşırı pronasyon, çapraz dönüşte aşırı
artışa ve kemer yapılarının alçalmasına yol açar. Bu nedenle, yumuşak doku yapıları üzerinde kemiksel istikrarsızlık ve artan gerilme nedeni ile yaralanmayla sonuçlanır.